Wielbłąd dwugarbny (Camelus bactrianus) to duży ssak z rodziny wielbłądowatych, przystosowany do życia w ekstremalnych warunkach pustyń i stepów Azji Centralnej. W przeciwieństwie do wielbłąda jednogarbnego posiada dwa garby, w których magazynuje tkankę tłuszczową.

Dorosłe osobniki osiągają wysokość w kłębie około 1,8–2,3 m i masę od 450 do 700 kg.

Wygląd i cechy charakterystyczne

Wielbłąd dwugarbny ma bardzo charakterystyczny wygląd.

Najważniejsze cechy:

• dwa duże garby magazynujące tłuszcz,
• gęste, długie futro chroniące przed zimnem,
• szerokie, miękkie stopy przystosowane do piasku i śniegu,
• długie rzęsy i zamykane nozdrza chroniące przed piaskiem,
• masywna sylwetka.

Występowanie

Naturalny zasięg obejmuje:

• Mongolię,
• Chiny (regiony pustynne i półpustynne),
• stepy i pustynie Azji Centralnej (np. Gobi).

Środowisko życia

Wielbłąd dwugarbny zasiedla:

• pustynie,
• półpustynie,
• stepy,
• obszary o dużych wahaniach temperatur (od mrozów po upały).

Tryb życia i zachowanie

Wielbłądy są zwierzętami stadnymi.

Najważniejsze cechy:

• życie w grupach,
• duża odporność na brak wody,
• długie migracje w poszukiwaniu pożywienia,
• spokojne i wytrzymałe usposobienie,
• zdolność przetrwania w trudnych warunkach.

Pożywienie

Wielbłąd dwugarbny jest roślinożerny.

Dieta obejmuje:

• suche trawy,
• krzewy,
• kolczaste rośliny,
• liście,
• roślinność pustynną o niskiej wartości odżywczej.

Rozmnażanie

Rozród przebiega powoli.

Najważniejsze informacje:

• ciąża trwa około 12–14 miesięcy,
• zwykle rodzi się 1 młode,
• młode jest zdolne do chodzenia wkrótce po urodzeniu,
• opieka matczyna trwa wiele miesięcy,
• dojrzewanie następuje w wieku kilku lat.

Naturalni wrogowie

Dorosłe wielbłądy mają niewielu wrogów:

• wilki (rzadko),
• ludzie,
• młode mogą być zagrożone przez drapieżniki.

Znaczenie w ekosystemie

Wielbłąd dwugarbny pełni rolę:

• przystosowanego roślinożercy pustynnego,
• zwierzęcia wpływającego na roślinność stepową,
• ważnego gatunku dla kultur nomadycznych.

Wielbłąd dwugarbny w ogrodach zoologicznych

Gatunek jest często spotykany w zoo.

Wymaga:

• dużych, suchych wybiegów,
• odporności na niskie temperatury,
• diety roślinnej o niskiej wilgotności,
• przestrzeni do przemieszczania się.

Ciekawostki

1. Może przetrwać długie okresy bez wody.
2. Garby magazynują tłuszcz, nie wodę.
3. Jest lepiej przystosowany do zimna niż większość wielbłądów.
4. Potrafi pić bardzo duże ilości wody naraz.
5. Jest jednym z najstarszych udomowionych zwierząt transportowych.