Walabia Benetta (Macropus rufogriseus), znana również jako walabia rudonoga, to średniej wielkości torbacz z rodziny kangurowatych. Występuje naturalnie w południowo-wschodniej Australii oraz na Tasmanii.

Dorosłe osobniki osiągają długość ciała około 70–90 cm, a ogon może mierzyć dodatkowe 60–90 cm. Masa ciała wynosi zwykle od 13 do 20 kg.

Wygląd i cechy charakterystyczne

Walabia Benetta ma charakterystyczną, zwartą sylwetkę.

Najważniejsze cechy:

• szaro-brązowe futro z czerwonawym odcieniem na szyi i barkach,
• mocne tylne kończyny przystosowane do skakania,
• długi, gruby ogon służący do równowagi,
• mała głowa i duże uszy,
• u samic torba lęgowa (marsupium).

Występowanie

Naturalny zasięg obejmuje:

• południowo-wschodnią Australię,
• Tasmanię,
• lasy, zarośla i tereny trawiaste.

Środowisko życia

Walabia Benetta zasiedla:

• lasy eukaliptusowe,
• zarośla,
• łąki i tereny otwarte,
• obszary o umiarkowanym klimacie.

Tryb życia i zachowanie

Walabie są zwierzętami społecznymi.

Najważniejsze cechy:

• życie w małych grupach,
• aktywność głównie o zmierzchu i nocą,
• poruszanie się poprzez skoki,
• ostrożne i płochliwe zachowanie,
• silna hierarchia w grupach.

Pożywienie

Walabia Benetta jest roślinożerna.

Dieta obejmuje:

• trawy,
• liście,
• pędy roślin,
• krzewy,
• sporadycznie owoce.

Rozmnażanie

Rozród typowy dla torbaczy.

Najważniejsze informacje:

• bardzo krótka ciąża (ok. 30–35 dni),
• młode rozwija się dalej w torbie,
• okres pobytu w torbie trwa kilka miesięcy,
• samica może jednocześnie karmić młode i nosić kolejne wczesne stadium zarodka (diapauza embrionalna),
• silna opieka matczyna.

Naturalni wrogowie

Do zagrożeń należą:

• dingo,
• lisy (wprowadzone gatunki),
• ptaki drapieżne (dla młodych),
• człowiek (utrata siedlisk).

Znaczenie w ekosystemie

Walabia Benetta pełni rolę:

• roślinożercy regulującego roślinność,
• elementu łańcucha pokarmowego,
• rozsiewacza nasion.

Walabia Benetta w ogrodach zoologicznych

Gatunek jest często spotykany w zoo i parkach zwierząt.

Wymaga:

• dużych wybiegów trawiastych,
• miejsc schronienia,
• grupowego utrzymania,
• diety roślinnej.

Ciekawostki

1. Może wykonywać bardzo długie skoki w stosunku do rozmiaru ciała.
2. Młode rozwija się w torbie matki przez kilka miesięcy.
3. Potrafi regulować rozwój zarodka (diapauza).
4. Jest jednym z najczęściej hodowanych wallaby w zoo.
5. Ma bardzo silne tylne nogi przystosowane do szybkiej ucieczki.