Surykatka - Suricata Suricatta
Kategoria zagrożenia gatunku wg Czerwonej Księgi Gatunków Zagrożonych
Podstawowe informacje
Surykatka (Suricata suricatta) to niewielki ssak z rodziny mangustowatych, zamieszkujący suche tereny południowej Afryki. Jest jednym z najbardziej znanych zwierząt żyjących w grupach rodzinnych o silnej strukturze społecznej.
Dorosłe osobniki osiągają długość ciała około 25–35 cm, a masa wynosi od 600 g do 1 kg.
Wygląd i cechy charakterystyczne
Surykatki mają smukłą sylwetkę i charakterystyczne ubarwienie.
Najważniejsze cechy:
- jasnobrązowe futro z ciemnymi pręgami na grzbiecie,
- czarne „okulary” wokół oczu,
- długi, cienki ogon pomagający w utrzymaniu równowagi,
- ostre pazury przystosowane do kopania,
- oczy skierowane do przodu zapewniające dobre widzenie przestrzenne.
Występowanie
Naturalny zasięg obejmuje:
- pustynię Kalahari,
- Namibię,
- Botswanę,
- południowo-zachodnią Afrykę.
Środowisko życia
Surykatki zasiedlają:
- suche sawanny,
- półpustynie,
- tereny piaszczyste,
- obszary z niską roślinnością.
Żyją w rozbudowanych systemach nor.
Tryb życia i zachowanie
Surykatki są wyjątkowo społeczne.
Najważniejsze cechy:
- życie w grupach rodzinnych (koloniach),
- wyraźny podział ról (strażnicy, opiekunowie młodych, łowcy),
- „strażnicy” stojący na czatach,
- komunikacja dźwiękowa i zapachowa,
- silna współpraca w grupie.
Pożywienie
Surykatka jest wszystkożerna, ale głównie owadożerna.
Dieta obejmuje:
- owady i larwy,
- pająki i skorpiony,
- drobne kręgowce,
- jaja ptaków,
- rośliny i owoce.
Rozmnażanie
Rozród w kolonii jest dobrze zorganizowany.
Najważniejsze informacje:
- ciąża trwa około 11 tygodni,
- zwykle rodzi się 2–5 młodych,
- opiekę nad młodymi często sprawuje cała grupa,
- młode szybko uczą się polowania,
- wysoka przeżywalność zależy od wsparcia kolonii.
Naturalni wrogowie
Do zagrożeń należą:
- ptaki drapieżne (np. orły),
- szakale,
- węże,
- większe drapieżniki,
- utrata siedlisk.
Znaczenie w ekosystemie
Surykatki pełnią ważną rolę:
- kontrolują populacje owadów i skorpionów,
- spulchniają glebę przez kopanie,
- są ważnym elementem łańcucha pokarmowego.
Surykatka w ogrodach zoologicznych
Jest bardzo popularnym gatunkiem w zoo.
Wymaga:
- rozbudowanych systemów nor,
- życia w grupach,
- diety owadożernej,
- możliwości kopania i eksploracji.
Ciekawostki
- Surykatki pełnią dyżury „strażników” stojących na tylnych łapach.
- Cała grupa opiekuje się młodymi.
- Potrafią zjadać jadowite skorpiony.
- Mają bardzo złożoną komunikację dźwiękową.
- Żyją w ściśle zorganizowanych koloniach rodzinnych.
Zdjęcia
Występowanie na świecie
Występowanie naturalne
Występowanie introdukowane - wprowadzone przez zamierzoną albo niezamierzoną ingerencję człowieka