Sowa śnieżna (Bubo scandiacus), znana również jako puszczyk śnieżny lub sowa arktyczna, to duży ptak drapieżny zamieszkujący tundrę Arktyki. Jest jednym z najlepiej przystosowanych ptaków do życia w ekstremalnie zimnych warunkach.

Dorosłe osobniki osiągają długość ciała około 53–65 cm, a rozpiętość skrzydeł wynosi od 125 do nawet 150 cm. Samice są zwykle większe i cięższe od samców.

Wygląd i cechy charakterystyczne

Sowa śnieżna wyróżnia się niemal całkowicie białym upierzeniem.

Najważniejsze cechy:

• białe lub biało-czarne prążkowane upierzenie,
• intensywnie żółte oczy,
• brak „uszu” z piór,
• gęste upierzenie chroniące przed zimnem,
• szeroka głowa i masywne skrzydła.

Samce są zazwyczaj bielsze, a samice bardziej prążkowane.

Występowanie

Naturalny zasięg obejmuje:

• Arktykę (Grenlandia, Kanada, Alaska),
• północną Europę i Azję,
• sezonowo także bardziej południowe obszary (w czasie migracji).

Środowisko życia

Sowa śnieżna zasiedla:

• tundrę,
• otwarte równiny arktyczne,
• wybrzeża morskie,
• bezdrzewne obszary północy.

Preferuje tereny z dobrą widocznością do polowania.

Tryb życia i zachowanie

Sowa śnieżna prowadzi częściowo dzienny tryb życia.

Najważniejsze cechy:

• aktywność zarówno w dzień, jak i w nocy,
• samotniczy tryb życia (poza okresem lęgowym),
• bardzo ciche loty,
• terytorialność w sezonie lęgowym,
• cierpliwe polowanie z zasiadki.

Pożywienie

Jest drapieżnikiem.

Dieta obejmuje:

• lemingi (główny pokarm),
• norniki i inne gryzonie,
• ptaki,
• drobne ssaki,
• sporadycznie ryby i padlina.

Populacja sów śnieżnych silnie zależy od liczebności lemingów.

Rozmnażanie

Okres lęgowy przypada na lato arktyczne.

Najważniejsze informacje:

• gniazdo na ziemi w tundrze,
• samica składa 3–11 jaj (zależnie od dostępności pokarmu),
• inkubacja trwa około 31–33 dni,
• młode opuszczają gniazdo szybko po wykluciu,
• opieka sprawowana przez samicę i samca.

Naturalni wrogowie

Do zagrożeń należą:

• lis arktyczny (dla jaj i piskląt),
• większe ptaki drapieżne,
• człowiek,
• zmiany klimatu wpływające na populacje lemingów.

Znaczenie w ekosystemie

Sowa śnieżna pełni ważną rolę:

• kontroluje populacje gryzoni w tundrze,
• jest gatunkiem wskaźnikowym zmian klimatycznych,
• stanowi ważny element łańcucha pokarmowego Arktyki.

Sowa śnieżna w ogrodach zoologicznych

Gatunek jest często hodowany w wolierach edukacyjnych.

Wymaga:

• chłodnego, przestronnego środowiska,
• miejsc do odpoczynku i obserwacji,
• diety opartej na małych ssakach,
• spokojnych warunków.

Ciekawostki

1. Samce mogą być niemal całkowicie białe.
2. Poluje często w ciągu dnia, co jest nietypowe dla sów.
3. Ma doskonały słuch i wzrok w jasnym świetle.
4. W latach obfitości lemingów może intensywnie się rozmnażać.
5. Jest jedną z najbardziej rozpoznawalnych sów świata.