Milu, znany również jako jeleń Davida (Elaphurus davidianus), to rzadki gatunek ssaka z rodziny jeleniowatych, który w naturze wyginął i przetrwał dzięki hodowli w ogrodach zoologicznych. Obecnie został ponownie wprowadzony do środowiska naturalnego w Chinach.

Dorosłe osobniki osiągają wysokość w kłębie około 110–130 cm i masę od 150 do 200 kg. Jest to zwierzę o nietypowym wyglądzie w porównaniu do innych jeleni.

Wygląd i cechy charakterystyczne

Milu ma bardzo charakterystyczny zestaw cech, który wyróżnia go spośród innych jeleni.

Najważniejsze cechy:

• długie, smukłe nogi zakończone szerokimi kopytami,
• wydłużona głowa przypominająca nieco osła,
• stosunkowo długi ogon zakończony ciemnym pędzelkiem,
• poroże o nietypowym, rozgałęzionym kształcie (u samców),
• brunatne umaszczenie z jaśniejszym brzuchem.

Występowanie

Naturalnie milu występował w:

• Chinach (głównie doliny i mokradła),
• historycznie w dolinie Jangcy.

Obecnie:

• gatunek został reintrodukowany w Chinach,
• populacje żyją także w ogrodach zoologicznych i rezerwatach.

Środowisko życia

Milu zasiedla:

• bagna,
• mokradła,
• rozlewiska rzeczne,
• wilgotne łąki.

Jest dobrze przystosowany do życia w terenach podmokłych, gdzie inne jelenie radzą sobie gorzej.

Tryb życia i zachowanie

Milu jest zwierzęciem stadnym.

Najważniejsze cechy:

• życie w grupach,
• spokojne i mało agresywne usposobienie,
• duża aktywność w pobliżu wody,
• sezonowe migracje w poszukiwaniu pożywienia,
• komunikacja głosowa i zapachowa.

Pożywienie

Milu jest roślinożerny.

Jego dieta obejmuje:

• trawy,
• rośliny wodne,
• liście,
• pędy,
• zioła.

Często żeruje na terenach podmokłych, gdzie ma dostęp do soczystej roślinności.

Rozmnażanie

Okres rozrodczy ma charakter sezonowy.

Najważniejsze informacje:

• ciąża trwa około 9 miesięcy,
• zwykle rodzi się 1–2 młodych,
• młode są ukrywane w wysokiej roślinności,
• opiekę sprawuje samica,
• młode szybko rosną i dołączają do stada.

Naturalni wrogowie

Do naturalnych wrogów należą:

• tygrys (historycznie w Chinach),
• wilki (lokalnie),
• lamparty,
• człowiek (historyczna przyczyna wyginięcia).

Znaczenie w ekosystemie

Milu odgrywa ważną rolę:

• wpływa na strukturę roślinności mokradeł,
• stanowi element łańcucha pokarmowego,
• pomaga utrzymywać równowagę ekologiczną terenów podmokłych.

Milu w ogrodach zoologicznych

Gatunek jest ważny w programach ochrony i hodowli zachowawczej.

W warunkach hodowlanych wymaga:

• dużych, wilgotnych wybiegów,
• dostępu do wody i terenów bagiennych,
• stabilnych grup,
• diety bogatej w roślinność łąkową.

Ciekawostki

1. Milu wyginął w naturze i przetrwał tylko w hodowlach.
2. Został skutecznie reintrodukowany w Chinach.
3. Ma nietypowe poroże przypominające mieszankę kilku gatunków jeleni.
4. Dobrze przystosowany jest do życia w wodzie i błocie.
5. Jest jednym z najbardziej znanych przykładów „uratowanego” gatunku.