Lama (Lama glama) to udomowiony ssak z rodziny wielbłądowatych, pochodzący z Andów w Ameryce Południowej. Od tysięcy lat wykorzystywana jest przez rdzenną ludność jako zwierzę juczne, a także źródło wełny i mięsa.

Dorosłe osobniki osiągają wysokość w kłębie około 100–120 cm i masę od 120 do 200 kg. Lama jest zwierzęciem wytrzymałym, przystosowanym do życia na dużych wysokościach i w trudnych warunkach klimatycznych.

Wygląd i cechy charakterystyczne

Lama ma smukłą, elegancką sylwetkę i charakterystyczny wygląd głowy.

Najważniejsze cechy:

• długa szyja i mała głowa,
• duże, wyraziste oczy,
• wełniste futro w różnych kolorach (biały, brązowy, czarny, łaciaty),
• brak rogów,
• długie, smukłe nogi przystosowane do górskiego terenu.

Futro lamy chroni przed zimnem i silnym wiatrem Andów.

Występowanie

Lama występuje głównie jako gatunek udomowiony w:

• Peru,
• Boliwii,
• Chile,
• Argentynie,
• oraz w hodowlach na całym świecie.

Jej dzikim przodkiem jest gwanako.

Środowisko życia

Lamy są przystosowane do:

• wysokogórskich regionów Andów,
• suchych stepów,
• terenów półpustynnych,
• obszarów o dużych różnicach temperatur.

W hodowli dobrze adaptują się do różnych klimatów, pod warunkiem zapewnienia odpowiedniej przestrzeni.

Tryb życia i zachowanie

Lamy są zwierzętami stadnymi i spokojnymi.

Najważniejsze cechy:

• życie w grupach,
• hierarchia w stadzie,
• łagodne usposobienie (choć mogą plunąć w obronie),
• silne więzi społeczne,
• czujność wobec drapieżników.

Często pełnią rolę zwierząt „strażniczych” w stadach innych zwierząt.

Pożywienie

Lama jest roślinożerna.

Jej dieta obejmuje:

• trawy,
• zioła,
• liście krzewów,
• roślinność wysokogórską,
• siano w hodowli.

Jest bardzo oszczędna w gospodarowaniu wodą i energią.

Rozmnażanie

Rozród lamy ma charakter sezonowy.

Najważniejsze informacje:

• ciąża trwa około 11–12 miesięcy,
• zwykle rodzi się jedno młode,
• młode szybko wstaje i podąża za matką,
• opieka trwa kilka miesięcy,
• samice osiągają dojrzałość po około 2 latach.

Naturalni wrogowie

Do zagrożeń należą:

• pumy,
• lisy andyjskie (dla młodych),
• ptaki drapieżne,
• człowiek (w historii i w hodowli selekcyjnej).

Znaczenie w ekosystemie i gospodarce

Lama ma duże znaczenie:

• jako zwierzę juczne w Andach,
• jako źródło wełny,
• jako element tradycyjnej kultury,
• w ekoturystyce i hodowlach pokazowych.

Lama w ogrodach zoologicznych

Lamy są często hodowane w ogrodach zoologicznych i parkach zwierząt.

W warunkach hodowlanych wymagają:

• przestronnych wybiegów,
• dostępu do suchego i czystego podłoża,
• stada lub grupy,
• diety opartej na trawach i sianie.

Ciekawostki

1. Lamy potrafią komunikować się za pomocą różnych dźwięków i postaw ciała.
2. W sytuacji zagrożenia mogą pluć treścią żołądkową.
3. Są bardzo wytrzymałe na wysokości i niedobór tlenu.
4. Odgrywają ważną rolę w kulturze Inków.
5. Mogą żyć nawet 20 lat i więcej w dobrych warunkach.