Flaming chilijski (Phoenicopterus chilensis) to gatunek ptaka wodnego z rodziny flamingowatych, występujący naturalnie w Ameryce Południowej. Jest nieco mniejszy i mniej intensywnie ubarwiony niż flaming różowy, ale równie charakterystyczny i efektowny.

Dorosłe osobniki osiągają wysokość od 100 do 110 cm, a masa ciała wynosi około 2–3,5 kg. Gatunek ten jest silnie stadny i bardzo dobrze przystosowany do życia w płytkich zbiornikach wodnych.

Wygląd i cechy charakterystyczne

Flaming chilijski ma smukłą sylwetkę i delikatniejsze ubarwienie niż inne flamingi.

Najważniejsze cechy:

• jasnoróżowe upierzenie z białymi partiami,
• szare nogi z różowymi stawami,
• różowy, zakrzywiony dziób z czarnym końcem,
• długa, cienka szyja,
• elegancka, lekka budowa ciała.

Młode osobniki są znacznie bardziej szare i stopniowo nabierają różowego koloru wraz z wiekiem.

Występowanie

Naturalny zasięg flaminga chilijskiego obejmuje:

• Chile,
• Argentynę,
• Peru,
• Boliwię,
• południową Brazylię.

Występuje także w wysokogórskich i przybrzeżnych regionach Andów, często na dużych wysokościach.

Środowisko życia

Flaming chilijski zasiedla:

• słone i słonawe jeziora,
• laguny przybrzeżne,
• wysokogórskie jeziora Andów,
• mokradła,
• płytkie zbiorniki wodne.

Często wybiera miejsca o ekstremalnych warunkach, gdzie inne gatunki mają trudności z przeżyciem.

Tryb życia i zachowanie

Flamingi chilijskie są ptakami bardzo społecznymi.

Najważniejsze cechy zachowania:

• życie w dużych koloniach,
• silne więzi grupowe,
• synchronizacja ruchów podczas żerowania,
• wspólne gniazdowanie,
• komunikacja głosowa i wizualna.

Kolonie mogą liczyć setki lub tysiące osobników.

Pożywienie

Flaming chilijski jest filtratorem.

Jego dieta obejmuje:

• glony,
• plankton,
• drobne skorupiaki,
• larwy owadów wodnych.

Pokarm pobiera, filtrując wodę za pomocą specjalnie przystosowanego dzioba.

Rozmnażanie

Okres lęgowy zależy od warunków środowiskowych.

Najważniejsze informacje:

• gniazda budowane z błota w płytkiej wodzie,
• samica składa zwykle 1 jajo,
• inkubacja trwa około 27–30 dni,
• pisklęta szybko tworzą grupy młodociane,
• opiekę sprawują oboje rodzice.

Naturalni wrogowie

Do zagrożeń należą:

• ptaki drapieżne,
• lisy i inne ssaki drapieżne,
• warunki środowiskowe (np. wysychanie zbiorników),
• zaburzenia kolonii lęgowych.

Największym zagrożeniem jest utrata siedlisk i zmiany klimatyczne wpływające na poziom wód.

Znaczenie w ekosystemie

Flaming chilijski odgrywa ważną rolę w ekosystemach wodnych:

• kontroluje populacje planktonu i drobnych bezkręgowców,
• wpływa na przejrzystość i jakość wód,
• uczestniczy w obiegu materii w ekosystemach lagun i jezior.

Flaming chilijski w ogrodach zoologicznych

Gatunek jest często hodowany w ogrodach zoologicznych i parkach krajobrazowych.

W warunkach hodowlanych wymaga:

• dużych, płytkich zbiorników wodnych,
• życia w dużych grupach,
• wysp lęgowych,
• diety bogatej w karotenoidy.

Jest chętnie eksponowany ze względu na elegancki wygląd i stadne zachowanie.

Ciekawostki

1. Flaming chilijski żyje często na bardzo dużych wysokościach w Andach.
2. Młode są szare i dopiero z wiekiem stają się różowe.
3. Tworzy bardzo duże, zwarte kolonie lęgowe.
4. Potrafi przystosować się do bardzo zasolonych jezior.
5. Jest jednym z najczęściej spotykanych flamingów w Ameryce Południowej.