Flaming - Phoenicopterus ruber

(flaming amerykański)

Kategoria zagrożenia gatunku wg Czerwonej Księgi Gatunków Zagrożonych

LC, najmniejszej troski - gatunek nie jest zagrożony, występowanie pospolite, szeroko rozprzestrzenione.

Podstawowe informacje

Flaming amerykański (Phoenicopterus ruber), nazywany również flamingiem karaibskim lub czerwonym, to gatunek ptaka wodnego z rodziny flamingowatych. Występuje w rejonie Karaibów, Ameryki Środkowej oraz północnych wybrzeży Ameryki Południowej. Jest jednym z najbardziej intensywnie ubarwionych flamingów.

Dorosłe osobniki osiągają wysokość od 120 do 145 cm, a masa ciała wynosi około 2–4 kg. Gatunek ten tworzy duże kolonie i jest silnie związany ze środowiskami lagunowymi oraz słonymi jeziorami.


Wygląd i cechy charakterystyczne

Flaming amerykański wyróżnia się bardzo intensywnym, czerwono-różowym ubarwieniem.

Najważniejsze cechy:

  • jaskrawo czerwono-różowe upierzenie,
  • długie, cienkie nogi w różowawym odcieniu,
  • zakrzywiony dziób z czarno-różowym wzorem,
  • smukła, elegancka sylwetka,
  • długie szyje przystosowane do żerowania w wodzie.

Młode osobniki są szare i stopniowo nabierają intensywnej barwy wraz z wiekiem i dietą.


Występowanie

Naturalny zasięg flaminga amerykańskiego obejmuje:

  • Karaiby (np. Bahamy, Kuba, Galapagos),
  • północne wybrzeża Ameryki Południowej,
  • Belize, Meksyk i części Ameryki Centralnej,
  • lokalnie Florydę (rzadziej i nieregularnie).

Preferuje ciepłe, przybrzeżne regiony o wysokim zasoleniu wody.


Środowisko życia

Flaming amerykański zasiedla:

  • słone laguny,
  • płytkie jeziora przybrzeżne,
  • estuaria,
  • mokradła solniskowe,
  • wyspy i płytkie zatoki.

Często wybiera miejsca trudno dostępne dla drapieżników lądowych.


Tryb życia i zachowanie

Flamingi amerykańskie są ptakami silnie stadnymi.

Najważniejsze cechy zachowania:

  • życie w bardzo dużych koloniach,
  • synchronizacja ruchów grupowych,
  • wspólne żerowanie i odpoczynek,
  • silne więzi społeczne,
  • komunikacja głosowa i wizualna.

Kolonie mogą obejmować tysiące osobników.


Pożywienie

Flaming amerykański jest filtratorem.

Jego dieta obejmuje:

  • glony,
  • plankton,
  • drobne skorupiaki,
  • larwy owadów wodnych.

Intensywne czerwone zabarwienie wynika z dużej ilości karotenoidów w diecie.


Rozmnażanie

Okres lęgowy zależy od warunków środowiskowych.

Najważniejsze informacje:

  • gniazda budowane z błota w płytkiej wodzie,
  • samica składa zwykle 1 jajo,
  • inkubacja trwa około 28–32 dni,
  • pisklęta szybko tworzą grupy młodociane,
  • opiekę sprawują oboje rodzice.

Naturalni wrogowie

Do zagrożeń należą:

  • ptaki drapieżne,
  • ssaki drapieżne (np. szopy w rejonach Karaibów),
  • warunki pogodowe i poziom wód,
  • zakłócenia kolonii lęgowych przez człowieka.

Znaczenie w ekosystemie

Flaming amerykański pełni ważną rolę w ekosystemach wodnych:

  • reguluje populacje planktonu i skorupiaków,
  • wpływa na równowagę biologiczną lagun,
  • uczestniczy w obiegu składników odżywczych.

Flaming amerykański w ogrodach zoologicznych

Gatunek jest często prezentowany w ogrodach zoologicznych i parkach ptaków wodnych.

W hodowli wymaga:

  • dużych, płytkich zbiorników wodnych,
  • życia w dużych koloniach,
  • wysp lęgowych,
  • diety bogatej w karotenoidy.

Jest jednym z najbardziej efektownych flamingów ekspozycyjnych.


Ciekawostki

  1. Flaming amerykański może żyć nawet 30–40 lat w naturze, a w niewoli dłużej.
  2. Jego intensywny kolor zależy od diety.
  3. Tworzy jedne z największych kolonii flamingów na Karaibach.
  4. Pisklęta są karmione specjalnym „mleczkiem” ptasim.
  5. Jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych flamingów świata.

Zdjęcia

Występowanie na świecie

Występowanie naturalne

Występowanie introdukowane - wprowadzone przez zamierzoną albo niezamierzoną ingerencję człowieka

Występowanie w polskich Ogrodach ZOO