Afrykanka Senegalska - Poicephalus Senegalus
Kategoria zagrożenia gatunku wg Czerwonej Księgi Gatunków Zagrożonych
Podstawowe informacje
Afrykanka senegalska (Poicephalus senegalus), znana również jako papuga senegalska, to średniej wielkości gatunek ptaka z rodziny papugowatych. Występuje naturalnie w zachodniej Afryce i jest jedną z najczęściej spotykanych papug hodowlanych na świecie.
Dorosłe osobniki osiągają długość ciała około 23–25 cm i masę 120–170 g. Mimo niewielkich rozmiarów są to ptaki bardzo inteligentne, towarzyskie i przywiązujące się do opiekuna.
Charakterystyczną cechą afrykanki senegalskiej jest kontrastowe ubarwienie oraz spokojniejszy temperament w porównaniu do wielu innych papug.
Wygląd i cechy charakterystyczne
Afrykanka senegalska ma krępą budowę ciała i stosunkowo dużą głowę w proporcji do tułowia. Jej upierzenie jest wyraźnie zróżnicowane kolorystycznie.
Najważniejsze cechy:
- zielone upierzenie na grzbiecie i skrzydłach,
- żółto-pomarańczowy brzuch (intensywność może się różnić),
- szara głowa,
- czarny dziób,
- krótkie, zaokrąglone skrzydła i ogon.
Dymorfizm płciowy jest słabo zaznaczony, co oznacza, że samiec i samica wyglądają bardzo podobnie.
Występowanie
Naturalny zasięg afrykanki senegalskiej obejmuje zachodnią Afrykę, w tym:
- Senegal,
- Mali,
- Gwineę,
- Wybrzeże Kości Słoniowej,
- Burkina Faso.
Ptaki te zamieszkują głównie tereny sawannowe oraz otwarte lasy, często w pobliżu obszarów rolniczych.
Środowisko życia
Afrykanki senegalskie preferują:
- sawanny,
- rzadkie lasy,
- obszary z pojedynczymi drzewami,
- tereny półotwarte.
Często spotykane są również na plantacjach i terenach uprawnych, gdzie żerują na owocach i ziarnach.
Tryb życia i zachowanie
Afrykanka senegalska prowadzi dzienny tryb życia i jest ptakiem stadnym, choć w mniejszych grupach niż wiele innych papug.
Najczęściej obserwowane zachowania:
- żerowanie w parach lub małych grupach,
- odpoczynek na drzewach,
- komunikacja za pomocą skrzeków i gwizdów,
- wzajemne czyszczenie piór.
W naturze ptaki te są ostrożne, ale w hodowli potrafią silnie przywiązać się do człowieka.
Pożywienie
Afrykanka senegalska jest wszystkożerna, choć podstawę jej diety stanowią pokarmy roślinne.
W naturze zjada:
- nasiona,
- owoce,
- kwiaty,
- młode pędy roślin.
Okazjonalnie może spożywać także drobne owady, które dostarczają białka.
Rozmnażanie
Okres lęgowy zależy od warunków klimatycznych i dostępności pokarmu.
Najważniejsze informacje:
- gniazda zakładane są w dziuplach drzew,
- samica składa zwykle 2–4 jaja,
- inkubacja trwa około 26–28 dni,
- młode opuszczają gniazdo po około 8–10 tygodniach.
Opiekę nad potomstwem sprawują oboje rodzice.
Zachowanie i inteligencja
Afrykanki senegalskie są uważane za jedne z bardziej inteligentnych papug średniej wielkości. Potrafią uczyć się prostych zachowań, rozpoznawać opiekuna i reagować na jego głos.
W warunkach hodowlanych wymagają:
- dużej ilości bodźców,
- kontaktu społecznego,
- regularnej aktywności i zabawy.
Nuda może prowadzić do problemów behawioralnych, takich jak pióropulanie.
Naturalni wrogowie
W środowisku naturalnym zagrożeniem dla afrykanki senegalskiej są:
- ptaki drapieżne,
- węże,
- ssaki drapieżne niszczące gniazda.
Największym zagrożeniem pozostaje jednak działalność człowieka, w tym odłów do handlu egzotycznymi zwierzętami.
Znaczenie w ekosystemie
Afrykanka senegalska odgrywa ważną rolę w rozsiewaniu nasion roślin, którymi się żywi. Wpływa tym samym na regenerację i strukturę ekosystemów sawannowych.
Afrykanka senegalska w ogrodach zoologicznych
Afrykanki senegalskie są często spotykane w ogrodach zoologicznych oraz wolierach edukacyjnych. Ze względu na niewielkie rozmiary i spokojny charakter są chętnie prezentowane w ekspozycjach ptaków egzotycznych.
W hodowli wymagają:
- przestronnych wolier,
- dostępu do gałęzi i miejsc do wspinaczki,
- zróżnicowanej diety owocowo-nasiennej,
- kontaktu społecznego z innymi osobnikami.
Ciekawostki
- Afrykanka senegalska potrafi dożyć nawet 25–30 lat w niewoli.
- Jest jedną z popularniejszych papug domowych w Europie.
- Potrafi naśladować dźwięki, choć nie tak dobrze jak większe papugi.
- W naturze często żeruje w parach.
- Jej żółty brzuch jest jednym z najbardziej charakterystycznych elementów wyglądu.
Zdjęcia
Występowanie na świecie
Występowanie naturalne
Występowanie introdukowane - wprowadzone przez zamierzoną albo niezamierzoną ingerencję człowieka